"نکات قرآنی"

"فَاَذاقَها اللهُ لِباسَ الجُوعِ وَ الخَوفِ"
نحل، آیه ۱۱۲
(پس خداوند لباس گرسنگی و ترس را به آنها چشاند!)
 
این یک استعاره ی پیچیده و رمزآلود است. زیرا لباس چشیدنی نیست، پوشیدنی است! و معلوم است که مراد از چنین تعبیری یک پوشش مرئی متعارف نیست بلکه پوششی نامرئی است که آدمی را از درون گرفتار می کند. آنچنان که بیرونش نیز تحت الشعاع قرار می گیرد. بر طبق این آیه شریفه کسانی که نعمات الهی را انکار کنند، دچار پوششی از جنس گرسنگی و ترس خواهند شد. دقت کن به رابطه ی بین ترس و گرسنگی! تار و پود این لباس، از گرسنگی و ترس است! آن که تحت سیطره ی چنین پوششی قرار گیرد هیچگاه احساس سیری و امنیت نخواهد کرد. این یعنی آرامشی در کار نیست. آنچه هست حرص و اضطراب است. این آیه نمی گوید که آنها چیزی نخواهند خورد و زنده نخواهند ماند، بلکه اشاره بدین مفهوم است که از نعمت بی نیازی و امنیت به دور خواهند بود. کسانی که به سهم خویش راضی نیستند و همواره موش وار و حریصانه بدنبال جمع کردن اند، دچار چنین بیماری ای گشته اند، اگرچه خود ندانند. احساس ناامنی همواره اینان را به جمع کردن بیشتر سوق می دهد. مهم این نیست که او چقدر ثروت و قدرت دارد، مهم بیماری ترس و گرسنگی است که از درون گریبانش را گرفته است. چنین کسی هر چقدر هم جمع کند، باز در احساس ناامنی و گرسنگی است. زیرا این احساس از درون به کامش چشانده شده و روح و روانش را به تسخیر در آورده است. و مراد از گرسنگی صرفا گرسنگی غذایی نیست، گرسنگی های ذهنی، عاطفی و روحی را نیز شامل است. همچنانکه ترس فقط ترس های فیزیکی نیست و ترس های روانی را نیز در بر دارد. و این همه به سبب دستاورد کفرآلود خودشان است "بِما کانُوا یَصنَعُونَ". زیرا ناسپاسی و کفران نعمت، تنها یک صفت ناپسند اخلاقی نیست، آن مملو از انرژی های مخرّب و از بین برنده است. ای دوست، رفع این بیماری یک راه دارد و آن این است که علت آن، که همان ناسپاسی است، مضمحل گردد. شکرگزاری عملی، انسان را از چنین پوشش طاقت فرسایی به در می آورد. پس نعمت های خداداده ات را خوب ببین، احترام کن و شاکر باش.
 
بر گرفته از مجموعه نکات قرآنی
مسعود ریاعی