متضاد کلمه ی معلم چیست ؟ 

هر زبان مجموعه­ای از کلمات (تکواژ­ها1 و واژ­ه­ها2) است. هر تکواژ دارای مجموعه ه­ای از ویژگی­های معنایی است که برای توصیف و شرح معنای آن تکواژ به کار می­رود. مثلاً از طریق رابطه معنایی "ترادف" می­توان واژه­های هم معنا را جدا کرد و گفت: "پدر" و "بابا" در یک معنی هستند و یا از طریق رابطۀ تضاد گفت "روز" و "شب" ضد هستند. برای توجیه اصطلاحات معنایی "تضاد" می‌توان از این مشخصه استفاده کرد:

    متضاد به دو واژه­ای گفته می­شود که کلیۀ مشخصه­های آن­ها به‌جز یک مشخصه یکسان باشد یا فقط در یک مشخصه اختلاف داشته باشد (فالک، 1377: 355).

    این مشخصۀ استثنایی باید بتواند یک پدیده را به دو وضعیت متمایز تقسیم کند. طبق این تعریف می­توان گفت "پیر" و "جوان" متضاد هستند؛ زیرا هر دو حاکی از سن افراد هستند و فقط در مقدار سن یکسانی ندارند. در این راستا واژه­های "مرد" و "دختر" نمی­توانند ضد باشند، زیرا تفاوت آن­ها در بیش از یک مشخصه است.

   واژه­های متضاد حتماً باید در تمام ویژگی­ها مثل هم باشند، به جز یک ویژگی اصلی و هر دو کلمه در یک مقوله و گروه قرار گیرند و ویژگی­های مشابه به هم داشته باشند. مثلاً هیچ گاه نمی­توان گفت: "آسمان" ضد "خاک" است؛ زیرا تفاوت آسمان و خاک در بیشتر از یک مورد است و این دو کلمه در یک مقوله قرار نمی­گیرند.

    برخی نیز رابطة تضاد بین کلمات را این گونه معنی کرده­اند: «دو کلمه را گویند که در "صورت" مختلف و در "معنی" ضد یکدیگر باشند: مثل خوبی و بدی» (قریب، 1350: 63). در این تعریف بر این امر تأکید شده است که دو کلمة متضاد حتماً باید در "صورت" و "ظاهر" مختلف باشند تا معنی ضدّیت را برساند. البته خلاف این امر نیز دیده شده است که کلمات حتی در ظاهر کاملاً شبیه هم هستند؛ امّا معنای ضدّیت خویش را حفظ کرده­اند که از آن تحت عنوان "اضداد" یاد می­شود (روایی، 1365: 19). مثل واژۀ "فراز" که هم به معنی "باز" است و هم "بسته". در لغت نامۀ "دهخدا" ذیل این کلمه چنین آمده است: «فراز آمدن، فراز شدن، فراز کردن، فراز گردیدن، فراز گشتن، در این معنی از اضداد است و به معنی بسته نیز می آید» (دهخدا ذیل کلمه). و نیز کلمات "خواجه" در زبان فارسی و "مولی" در زبان عربی که هم به معنی "سرور" و "آقا" است و هم "عبد" و "غلام".

    باید اذعان کرد، براحتی نمی‌توان واژه‌هایی را یافت که از نظر ویژگی­های معنایی کاملاً با هم مطابقت داشته باشند. این امر مخصوصاً برای کسانی که در صدد آموزش زبان فارسی هستند و خود اهل این زبان نیستند، مشکل­تر می‌نماید. مثلاً تعداد واژه­های متضادی که کاملاً از نظر معنایی با هم یکسان باشند، مگر در یک مورد، بسیار کم است. به همین خاطر است که یافتن واژه­های متضاد گاهی با دردسر و اختلاف نظر روبه‌رو می­شود. این امر نه تنها در واژه­های متضاد؛ بلکه در یافتن واژه­های مترادف نیز صدق می­کند. زیرا هم معنایی کامل بسیار نادر است. حتی واژه­هایی که معانی آن­ها بسیار نزدیک به هم است، در جنبه­های ظریفی که عموماً منشأ کاربرد شناختی دارند، با هم متفاوتند. مثلاً اگر چه معانی گروه واژه­هایی چون: "زیاد، فراوان، بسیار" یکی است؛ امّا هر کدام از آنها در بردارندۀ معنایی است که دیگر واژگان از آن بی­بهره­اند یعنی در همین گروه ترادفی بار معنایی "بسیار" بیشتر از "زیاد" و "فراوان" است. با مطالعه در محتوا و مشخصه­های واژه­ها معلوم می­شود، دو واژه هیچ گاه به طور دقیق هم معنا نیستند، زیرا ممکن است، بار محتوایی و معنایی آن­ها به مقدار کمی با هم تفاوت داشته باشند. "برخی معتقدند در هیچ زبانی کلمات مترادف وجود ندارد، زیرا اگر دو کلمه به ظاهر هم ردیف و یا نزدیک به هم باشند، از جهت مورد استعمال در عبارات فصیح و بلیغ با هم مترادف نخواهد بود" (احمدی، بی تا:53).

    امکانات زبانی اجازه نمی­دهد، دو واژه معنای واحدی را به طور کامل داشته باشند. فقط گاهی، واژه­ها در برخی هم‌نشینی­ها روی زنجیرۀ گفتار می­توانند معنای واحدی بیابند. واژه­های هم­معنا تنها به طور ناقص می­توانند در برخی   بافت­های ویژه با یکدیگر هم­معنا شوند. تفاوت­های موجود میان واژه­های هم­معنا برخاسته است، از کاربردهای لهجه­ای‌ سبکی (ادبی، غیرادبی و غیره) گونه­ای (گفتاری، نوشتاری، رسمی، غیر رسمی) در زمانی (غیر هم زمانی) بافتی (از نظر هم­نشینی با واژه­های دیگر دارای توزیع جداگانه باشند) و بار عاطفی به سبب چنین مسایلی معنی­شناسان معتقدند هم‌معنایی مطلق میان واژه­ها نیست» (مدرسی، 1387: 467).

    "شاملو" در کتاب "نام و نشانه­ها" شرط جدیدی برای کلمات متضاد می­آورد. او معتقد است: «شرط متضاد بودن دو کلمه آن است که هر دو از یک زبان باشند. مثلاً "بیاض" و "سیاه" را متضاد به حساب نیاورده یا "حیات" و "مرگ" را، اگر چه در معنی متفاوتند» (شاملو، 1385: 108). علی سلطانی در بحث تعریف تضاد، می­گوید: «دو یا چند کلمه نسبت به هم در صورتی متضاد هستند که معانی ضد هم داشته باشند» (سلطانی، 1354: 80). او در بین چند کلمه نیز چنین رابطه­ای را برقرار می­داند.